Definicja korupcji wg. Transparency International:
Korupcja jest nadużyciem powierzonej władzy dla uzyskania prywatnej korzyści.
Definicja korupcji politycznej wg. Transparency International:
Korupcja polityczna jest nadużyciem powierzonej władzy przez przywódców politycznych dla uzyskania prywatnej korzyści, celem zwiększenia swej władzy lub bogactwa. Korupcja polityczna nie musi dotyczyć przekazywania pieniędzy; może przyjąć formę „handlu wpływami” lub obdarzania specjalną przychylnością, co zatruwa politykę i zagraża demokracji.
Dlaczego korupcja jest szkodliwa?
Korupcja ma zgubne skutki ekonomiczne i społeczne:
- skazuje miliony ludzi na życie w ubóstwie;
- szkodzi demokracji i rządom prawa;
- upośledza funkcjonowanie handlu krajowego i międzynarodowego;
- zagraża sprawnej administracji i etyce w sektorze prywatnym;
- mnoży kryzysy społeczne, ekonomiczne i polityczne;
- zagraża bezpieczeństwu narodowemu i międzynarodowemu;
- spowalnia rozwój społeczny i ekonomiczny;
- przyczynia się do nieodpowiedniego eksploatowania zasobów naturalnych;
Korupcja jest patologią, przestępstwem, polegającym na wykorzystaniu sprawowanej funkcji dla osiągania korzyści prywatnych lub reprezentowanej przez siebie grupy.
Zjawisko to zagraża demokracji, sprawia, że rozwinięte na szeroką skalę powoduje utratę kontroli nad państwem przez konstytucyjne organa władzy publicznej na rzecz nieformalnych układów. Korupcja powoduje, że państwo nie jest w stanie stworzyć swoim obywatelom równych szans. Stanowi przeszkodę w rozwoju nowoczesnego państwa.
Najbardziej zagrożone korupcją są te sektory życia publicznego, gdzie dla wypełniania zadań ustawowych niezbędne są pieniądze budżetowe oraz dużej wartości majątek materialny, a więc: oświata, ochrona zdrowia, pomoc społeczna, zamówienia publiczne, samorządy. Sposób, w jaki publiczne finanse są w tych sferach wydawane jest trudny do skontrolowania.
Dlatego racjonalne zarządzanie nimi wymaga stworzenia rozwiązań systemowych, które utrudnią czerpanie z nich korzyści.
Korupcję w zależności od jej przedmiotu można podzielić na:
korupcję finansową – gdzie, korzyścią jest pieniężna łapówka.
korupcję materialną – gdzie, łapówka przybiera formę określonej korzyść majątkowej w postaci: nowego mieszkania, samochodu, sprzętu, wycieczki lub stanowi formę okazji do pozyskania określonych korzyści, takich jak: określony upust przy zakupie dóbr materialnych, pozarynkowe koszty budowy nowego domu czy mieszkania, umorzenie kredytu lub preferencyjne jego oprocentowanie, mimo nie spełniania wymaganych warunków, czy też bezpłatne pośrednictwo, intratne zlecenia ekspertyz, dyspozycja nieodpłatnego korzystania z luksusowego samochodu z kierowcą.
korupcję korzyści pozamaterialnych – gdzie, elementem korzyści jest forma uzyskania awansu zawodowego lub wysokiego stanowiska, którego piastowanie, pozwala na powiększenie prywatnych dochodów oraz często też, na uzyskanie możliwości wpływania na kolejne decyzje lub podejmowania nowych decyzji, będących efektem korupcji.
korupcję układową – gdzie, duża skala korupcji pozamaterialnej powoduje, iż praktyki korupcyjne stają się trwałym elementem politycznej gry i gdzie sytuacje korupcyjne (konflikt interesów, nepotyzm, publiczne kontakty z aferzystami oraz światem przestępczym) tworzą przesłanki do zaistnienia postaw korupcyjnych.