Badanie Global Corruption Barometer (GCB) jest przeprowadzane dla Transparency International przez Instytut Gallupa w ramach projektu Voice of the People Survey. Instytut angażuje swoje oddziały w każdym badanym kraju do przetłumaczenia kwestionariusza i prowadzenia sondażu Barometru. W niektórych przypadkach Transparency International i Instytut Gallupa zdają się na inne uznane organizacje, aby to one zajęły się badaniem w danym kraju. Jeśli nie udaje się zlecić przeprowadzenia badań w ramach Barometru innej organizacji bądź też firmie, kraje te są wykluczane z sondażu w danym roku.
W ramach sondażu wykorzystywany jest kwestionariusz zlożony najczęściej z pięciu pytań. Ankietowani odpowiadają między innymi, który sektor publiczny jest ich zdaniem najbardziej skorumpowany, jak ich zdaniem będzie wyglądać zjawisko korupzji w przyszłości oraz jak rząd w ich kraju radzi sobie w walce z korupcją. Powyższe pytania stanowią tytuły rozdziałów w kolejnych wydaniach Barometru. Kwestionariusz służący temu badaniu jest weryfikowany przez Komitet Doradczy, w skład którego wchodzą międzynarodowi eksperci zajmujący się problemem korupcji, ekonometrią, i statystyką.
Sondaż najczęściej obejmuje okres dwóch miesięcy. W każdym badanym kraju wybierana jest reprezentatywna grupa populacji. Ma ona zatem charakter kwotowy. W sondażu biorą udział kobiety i mężczyźni w wieku powyżej 15 lat. Część prób losowych ma charaker ogólnokrajowy, a część miejski. Badanie to może przybrać kilka form: rozmowy w cztery oczy, rozmowy telefonicznej, czy też wypełnienia kwestionariusza, bezpośrednio lub przy użyciu internetu. Zebrane dane zostają usystematyzowane w podstawowe kategorie demograficzne, takie jak wiek wykształcenie, dochód w rodzinie, zatrudnienie lub religia. Następnie są poddawane analizom. Rezultatem analiz są po pierwsze pisemne opracowania dotyczące ewolucji zjawiska korupcji w danym państwie lub w grupie państw, publikowane w kolejnych wydaniach Barometru, po drugie zaś wskaźniki, które należy zważyć, aby mogły trafić do tabel porównawczych. Ta czynność określana jako ujednolicanie kończy procedurę tworzenia Barometru. Margines błędu sondażu wynosi +/ - 4.
Badanie Global Corruption Barometer pozwala na wskazanie tendencji rysujących się na przestrzeni lat. Mimo, że zaistnialo dopiero pięć edycji Barometru, można już oceniać zmiany, które pojawiły się z biegiem czasu jak na przykład to, jakie instytucje opinia publiczna uznaje za najbardziej skorumpowanie, przewidywania ludzi odnośnie zjawiska korupcji w przyszłości oraz odsetek ludzi płacoących łapówki w celu uzyskania dostępu do usług publicznych.
Dotychczasowe edycje Barometru pozwalają stwierdzić, że najbardziej skorumpowanymi podmiotami działającymi wewnątrz państw są partie polityczne. Taki trend był już widoczny w pierwszych trzech sondażach Barometru. Kolejne edycje tylko umocniły tą tendencję. Można przy tym wyróżnić regionalną specyfikę Barometru. Obywatele państw azjatyckich, Europy Zachodniej i Ameryki Łacińskiej w zdecydowanej większości twierdzą, że to ugrupowania polityczne są instytucjami państwa najbardziej dotkniętymi korupcją. W Afryce bezsprzecznie wygrywa policja, która na tym obszarze ma silne związki ze zorganizowaną przestępczością. W Europie Środkowej i Wschodniej partie polityczne i policja konkurują o palmę pierwszeństwa.
Kolejne Barometry wskazują na szybsze rozprzestrzenianie się zjawiska drobnego łapownictwa w państwach rozwijających się. Właśnie tam "podatek korupcyjny" pochłania nawet 30 procent dochodu zwykłego obywatela. Przyczynia się tym samym do zwiększenia poziomu nędzy i ubóstwa.
Stopniowo zwiększa się zaufanie obywateli do rządów odnośnie podejmowania działań antykorupcyjnych. Istnieją zatem rzeczywiste intencje zwalczania zjawisk korupcyjnych. Działania policyjne są zauważane przez opinię publiczną, ale niestety są oceniane jako bardzo nieefektywne.
