Jak czytamy w przedłożonych założeniach „Celem projektu ustawy jest implementacja Dyrektywy 2003/98/WE, w szczególności określenie zasad ponownego wykorzystania informacji publicznej w działaniach społecznych i gospodarczych. Uchwalenie ustawy wypełni lukę prawną w tym zakresie. Stworzy podstawy prawne wtórnego korzystania z zasobów informacyjnych podmiotów wykonujących zadania publiczne. Poprawi to konkurencyjność przedsiębiorstw, których produkty i usługi opierają się na informacji sektora publicznego. Według raportu komisji rynek public sector information (PSI) szacowany jest w UE na 27 mld Euro.

Z kolei dla podmiotów zobowiązanych usunięty zostanie stan niepewności w zakresie właściwych przepisów normujących załatwianie spraw wykorzystania posiadanych informacji przez inne podmioty (obecnie organy próbują rozpatrywać takie sprawy w oparciu o przepisy o dostępie do informacji publicznych).


Projektowana ustawa będzie łącznie stosowana z ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Określone w niej zasady ponownego wykorzystania dotyczą bowiem jedynie informacji dostępnych na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. takich, w przypadku których ustawą nie wyłączono jawności."

W założeniach wskazano również, że "Na przepisy merytoryczne w projektowanej ustawie składać się będą przepisy wprowadzające następujące zasady zawarte w dyrektywie 2003/98/WE (w nawiasie oznaczenie przepisu dyrektywy stanowiącego pierwowzór regulacji projektu ustawy):

1) zasada ogólna (art.3),

2) warunki ponownego wykorzystania - licencje (art. 8),

3) pobieranie opłat (art.6),

4) transparentność (art. 7),

5) niedyskryminacja (art. 10),

6) zakaz umów na wyłączność (art.11),

7) format danych (art.5),

8) wniosek o ponowne wykorzystanie informacji (art. 4)."

Z punktu widzenia obywatela oraz jawności życia publicznego warto przybliżyć objaśnienia MSWIA dotyczące przepisów   wymienionych w punkcie 4 i 8.

ad 4)
Transparentność

Dla osiągnięcia celów projektowanej ustawy, istotne znaczenie odgrywa należyta implementacja zasady przejrzystości (transparentności), statuowanej w art.7 dyrektywy 2003/98/WE. Zgodnie z nią, w przypadku warunkowego udostępnienia informacji publicznych na cele ponownego wykorzystania, podmioty sektora publicznego mają obowiązek publicznego ogłoszenia tych warunków. Dzięki temu, osoby zainteresowane mogą dokonać sprawdzenia postanowień licencji, jeszcze przed podjęciem ostatecznej decyzji o zawarciu umowy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Zasada transparentności wymaga podania nie tylko informacji o warunkach ponownego wykorzystania, ale także informacji o standardowych opłatach, jak również informacji o środkach przysługujących osobom zainteresowanym w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej na cele ponownego wykorzystania albo kwestionowania przez nie zaproponowanych warunków udostępnienia. Istotne znaczenie odgrywa także obowiązek podania informacji o dostępności danej informacji publicznej na cele ponownego wykorzystania.

Mając na względzie funkcjonujące już w polskim systemie prawnym rozwiązanie, proponuję się, aby obowiązek ogłoszenia wyżej wymienionych informacji realizowany był za pomocą Biuletynu Informacji Publicznej. W projektowanej ustawie przewidziany zostanie obowiązek zamieszczania informacji w BIP wraz z jednoczesnym wprowadzeniem kategorii „Ponowne wykorzystanie informacji publicznej” w menu przedmiotowym strony podmiotowej Biuletynu, w celu prostego i szybkiego odnalezienia przez użytkownika stosownych informacji.


ad 8)

Wniosek o ponowne wykorzystanie informacji


Projektowana ustawa, za dyrektywą 2003/98/WE, określa tryb wnioskowego udostępniania przez podmioty zobowiązane informacji publicznych do ponownego wykorzystania.

Znajduje on zastosowanie, gdy:

a) informacja nie została podana na stronie internetowej,

b) informacja została podana w ten sposób, ale wnioskodawcy zamierza wykorzystać

informacje na innych warunkach niż zostały określone przez podmiot zobowiązany.

Każdy zainteresowany otrzymaniem informacji publicznych do ponownego wykorzystania uzyska uprawnienie do złożenia wniosku w tym przedmiocie, a podmiot zobowiązany będzie zobligowany do rozpatrzenia go w terminie 20 dni od dnia otrzymania (maksymalny termin przewidziany w dyrektywie). W sprawach szczególnie skomplikowanych można przedłużyć załatwienie sprawy o kolejnych 20 dni, po uprzednim powiadomieniu wnioskodawcy.

Przewiduje się możliwość złożenie wniosku za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

W wyniku rozpatrzenia wniosku podmiot zobowiązany:

a) udostępnia się informację do wykorzystania bez warunków,

b) przedstawia się warunki wykorzystania (licencja),

c) odmawia się udostępnienia w celu wykorzystania.

Odmowa nastąpi w drodze decyzji administracyjnej, natomiast przedstawienie warunków licencyjnych oraz przekazanie informacji bezwarunkowe będą stanowi czynności faktyczne podmiotu zobowiązanego. Wnioskodawca, który otrzyma warunki licencyjnej będzie w określonym terminie mógł się jednak im sprzeciwić, co z kolei zobliguje podmiot zobowiązany do rozstrzygnięcia kwestii warunków ponownego wykorzystania w drodze decyzji administracyjnej.

Do decyzji odmawiających udostępnienia informacji do wykorzystania oraz stwierdzającej warunki wykorzystania zastosowanie znajdą przepisy k.p.a., co powoduje, że rozstrzygnięcie podmiotu zobowiązanego podlega kontroli instancyjnej, a następnie sądowoadministracyjnej. W ten sposób zostanie spełniony warunek zawarty w dyrektywie 2003/98/WE, aby wnioskodawca został poinformowany o przyczynach odmowy, a od samego rozstrzygnięcia przysługiwały środki odwoławcze.




Z kompletną treścią założeń do projektu ustawy można zapoznać się pod następującym adresem internetowym:  http://www.bip.mswia.gov.pl/portal/bip/178/2009.html